Waarom helemaal naar de Alpen?

Er zijn een boel redenen waarom de Alpen het mooiste gebied van de wereld zijn. Het weer is er heerlijk, de lucht fris, de flora prachtig. Je hebt er adembenemende uitzichten, en het ruikt er fantastisch! Van watervallen tot lieflijke bergbeekjes, van rotspartijen tot bloemrijke weiden. Maar dat is niet mijn voornaamste reden.

Gemiste kansen

Al jaren neem ik mij voor om deze tocht te ondernemen, maar om een of andere reden komt het er elk jaar weer niet van. Druk op het werk meestal, of er ‘gewoon niet aan toekomen’. Daardoor is deze reis voor mij inmiddels symbool geworden van mijn laksheid en uitstelgedrag. Vooral omdat het door elk jaar uitstel zo pijnlijk duidelijk wordt dat ik wegens mijn luiheid gewoon een stuk levensgenot mis. Ik ga al jaren niet meer op avontuur, voor mijn gevoel verander ik langzaam in een gemakzuchtige zombie die zijn leven slijt met computeren, huishoudelijke taken en gezapigheid. En daar moet nu een keer verandering in komen, want voor je het weet is je leven voorbij!

Herinneringen aan de Alpen

In mijn jeugd ben ik een aantal keer met mijn ouders naar de Alpen geweest, en dat zijn denk ik mijn mooiste jeugdherinneringen geworden. Als kind is wandelen nou eenmaal een beetje zoiets als groente eten: niet leuk maar je moet nou eenmaal. De Alpen waren de enige plek waar ik niet kon wachten om weer te gaan wandelen, dat was daar zo spectaculair en indrukwekkend! Daarnaast kon ik vreselijk genieten van een pauze in een alpenweide met allemaal stromende beekjes die schitterden in de zon. Het was er fris, de zon scheen altijd en je had een uitzicht waar je eindeloos naar kon kijken.

In mijn studententijd (inmiddels meer dan tien jaar geleden) ben ik nog enkele keren teruggeweest op een trektocht. Dat was zonder uitzondering fantastisch. Wat ik me het best kan herinneren is hoe zwaar de eerste stappen waren. Het was heet, en doorgaans begon je met een lange klim uit het dorp de bergen in. Om de tien meter was ik buiten adem en moest ik stoppen om uit te hijgen en te drinken. Maar uur voor uur en dag voor dag ging het beter. Na een week liep ik op wolken berg op en berg af, ik voelde me superman! Als dat toen lukte (okee, met 40 kilo minder buikspek), dan zou ik dat nu weer moeten kunnen.

Een voorproefje

Ik heb het geluk dat ik vandaag redelijk in de buurt ben. Dus ik ga het wagen en op en neer rijden om een voorproefje te krijgen. Niet helemaal in de alpen, maar wel close. Ik hoop in elk eval marmotten te zien, en het gevoel op te snuiven!

Gelukt!

20160925_1111511